Kontyna

Tęsknoty mej źródło nieustannie płynie,La añoranza fluye constantemente en mi interior,

Jej zew niespokojny słyszę jakby w dali;Su llamado inquieto lo escucho como desde lejos;

Co rozniecona przed czasem ocali,Lo que agitada antes de tiempo salvará,

Pieśnią zostawię w prastarej Kontynie;Dejará una canción en la antigua Continúa;

Z potęgą niebios, z mocą tej ziemiCon la fuerza de los cielos, con el poder de esta tierra

Nieznany głos gna od stuleci;Una voz desconocida corre desde siglos;

Gdy zmierzchu całun purpurą okrywaCuando el crepúsculo cubre todo de púrpura

Mój wzrok. I wspomnień iskrę nieci;Mi mirada. Y recuerdo la chispa no cierta;

Z nocą nadchodząc, z ciszą przestrzeniCon la noche acercándose, con el silencio del espacio

Ich oddechu miesza się z lasu oddechem;Su aliento se mezcla con el aliento del bosque;

I słucham sam jak mrok porywaY escucho solo cómo la oscuridad arrastra

Promień tych dźwięków niesiony echem.El brillo de estos sonidos llevado por el eco.

Za blaskiem słońca i gwiazd nieznanych,Detrás del brillo del sol y de estrellas desconocidas,

Pozostających za kresem szlaków;Que quedan más allá del fin de los caminos;

Z dumnych okrzykiem w ostatni bój ruszaCon un grito orgulloso se lanza a la última batalla

I szuka dawnych płomiennych znaków;Y busca antiguas señales ardientes;

Roznosząc wici z krwi zapomnianych,Extendiendo hilos de sangre olvidada,

Od wieków błyskawic drogą daleką;Desde hace siglos ilumina un camino lejano;

Wciąż nienawiścią rozpala ma duszą,Aún enciende mi alma con odio,

Ten święty ogień oddając wiekom.Entregando este fuego sagrado a las eras.